เพื่อนผมหลายคนอยู่เกาหลีใต้ บอกว่าที่นี่น่าเที่ยวมาก ทั้งวัฒนธรรม อาหาร และธรรมชาติ ผมเองก็อยากไปเหมือนกันนะครับ แต่ก่อนจะจัดกระเป๋า มาลองหาข้อมูลดูกันหน่อยดีกว่าว่าระบบขนส่งสาธารณะและการเข้าถึงของเค้าเป็นยังไง
เกาหลีใต้มีพื้นที่ประมาณ 100,210 ตารางกิโลเมตร เล็กกว่าประเทศไทยถึงห้าเท่า แต่ประชากรหนาแน่นกว่ามากครับ โดยเฉพาะในโซลที่มีคนอาศัยกันอย่างคับคั่ง ระบบขนส่งของเค้าค่อนข้างครบครัน ทั้งรถไฟใต้ดิน รถเมล์ และรถไฟความเร็วสูง
กฎหมายของเกาหลีใต้กำหนดเรื่องการเข้าถึงไว้ชัดเจนครับ ตั้งแต่ปี 2008 มีพระราชบัญญัติการเลือกปฏิบัติต่อผู้พิการที่บังคับให้อาคารสาธารณะใหม่ต้องออกแบบให้ทุกคนเข้าถึงได้ รวมถึงมีโควตาจ้างงานผู้พิการ และเงินอุดหนุนอุปกรณ์ช่วยเหลือต่างๆ ส่วนกฎหมายว่าด้วยสวัสดิการการเข้าถึงของผู้พิการก็กำหนดให้ระบบขนส่งสาธารณะต้องมีทางลาด ลิฟต์ กระเบื้องนำทาง และสัญญาณเสียงสำหรับผู้พิการทางสายตา รวมถึงรถเมล์พื้นต่ำที่ขึ้นลงสะดวก
ในโซล รถไฟใต้ดินหลายสถานีมีลิฟต์และประตูกั้นชานชาลาอัตโนมัติ รถเมล์พื้นต่ำกำลังขยายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และมีแท็กซี่รับส่งผู้พิการโดยเฉพาะ แต่พอลงไปดูของจริง สิ่งที่เจอมันไม่เหมือนในกฎหมายครับ ผู้ใช้รถเข็นหลายคนบอกว่าเกาหลีใต้ยังไม่เป็นมิตรกับผู้พิการเท่าไหร่ ร้านค้าหลายแห่งมีบันได ไม่มีทางลาด อาคารบางแห่งไม่มีลิฟต์ แม้แต่สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญก็ยังเข้าไม่ถึงง่ายๆ มีรายงานการประท้วงของผู้พิการในปี 2026 ที่โซล รถเมล์ติดขัดเพราะการเรียกร้องสิทธิ และศาลตัดสินว่าการขัดขวางระบบขนส่งสาธารณะผิดกฎหมาย แม้จะทำเพื่อเรียกร้องสิทธิก็ตาม
รัฐบาลโซลมีนโยบายปรับปรุงระบบขนส่งสำหรับผู้ที่เดินทางลำบาก เช่น ปรับปรุงทางเท้า เพิ่มลิฟต์ และพัฒนาจุดจอดรถเมล์ให้ปลอดภัย แต่ก็ยังมีความท้าทายอีกมากครับ การต่อสู้เพื่อการเข้าถึงอย่างแท้จริงยังไม่จบ
โพสต์นี้เราดูภาพรวมกันก่อน โพสต์ต่อไปจะค้นรายละเอียดมาแบ่งปันกันอีก ช่วยกันแชร์ ช่วยกันส่งต่อข้อมูลข่าวสารที่ดี ขอบคุณครับ
ที่มา: PeopleFirst, Seoul.go.kr, Accesstive.com


