เป็นประเทศที่สร้างทางเท้าได้ดีที่สุด, ผมไปมา 2 ครั้ง ทุกทาง ทุกมุม สวย เนี๊ยบ มีมาตรฐานสูงมาก กระเบื้องนำทางสีเหลืองสำหรับคนที่มีความบกพร่องทางสายตามีอยู่ทุกที่, ระดับทางเท้าไม่สูงมาก ทำให้ทำทางลาดได้ง่ายกว่า และยังสร้างทางลาดแบบหน้ากว้างเต็มพื้นที่ แม้แต่คนทั่วไปก็เดินผ่านก็ได้ใช้แบบไม่รู้ตัว.
ไม่ใช่แค่เพราะกฎหมายและการบังคับใช้ที่เข้มข้น แต่เพราะญี่ปุ่นมีวัฒนธรรม “โชคุนิน คาตากิ” (職人気質) จิตวิญญาณช่างฝีมือที่เชื่อว่า ทำแค่ผ่านเกณฑ์คือ “น่าอาย” ต้องทำเกินมาตรฐานเสมอ, และ “โอโมเทนาชิ” (おもてなし) การดูแลเอาใจใส่ที่ขยายไปถึงพื้นที่สาธารณะ การออกแบบให้รองรับทุกคนตั้งแต่แรก ญี่ปุ่นคิดค้นกระเบื้องนำทางตั้งแต่ 61 ปีที่แล้ว ตอนนี้กว่า 100 ประเทศรวมถึงประเทศไทยนำไปใช้แล้ว
[ประเทศไทย 🇹🇭]
บ้านเรามีกฎหมาย มีกฎกระทรวงเยอะ แต่ “การบังคับใช้ หย่อนยาน”
กรุงเทพฯ ย่านกลางเมืองสภาพทางเท้าเริ่มดีขึ้นมาหน่อย แต่หากวัดกันจริงๆ ยังถือว่ามีสภาพแค่พอไหว ส่วนอื่นๆ รวมถึงต่างจังหวัดอย่าได้หวังเลยครับ, ต้นไม้ ตู้สื่อสาร ป้ายและเสาสาระพัด ส่วนใหญ่ยังเห็นเต็มทางเดิน ส่วนทางลาดก็สร้างถูกบ้างไม่ถูกบ้าง นี่ยังไม่รวมถึงรถมอเตอร์ไซด์ที่วิ่งบนทางเท้า การค้าขายและกิจกรรมที่ผิดกฏหมายต่างๆ บนทางเท้าอีกมากมาย
ภาพที่เราเห็นจนเคยชิน คนพิการต้องเข็นรถบนถนนเพราะทางเท้าใช้ไม่ได้ และอุบัติเหตุ บาดเจ็บ เสียชีวิต เกิดขึ้นมาตลอดเวลา
คนที่มีความบกพร่องทางสายตาคนหนึ่งเคยพูดกับผมว่า “ผมแทบไม่รู้สึกว่าตัวเองพิการเลยตอนอยู่ญี่ปุ่น…แต่พอกลับมาไทย ผมกลายเป็นคนพิการทันที”
ไม่ได้บ่น แต่ผมเชื่อว่าประชาชนทุกคน รวมถึงผม อยากเห็นวันที่ทางเท้าบ้านเราดีพอให้ทุกคนเดินทางได้อย่างสะดวก, ปลอดภัยและมีศักดิ์ศรีเท่าๆ กัน, ญี่ปุ่นพิสูจน์แล้วว่าทำได้ ถ้าตั้งใจจริง
ผมพูดเสมอๆ ในสุดท้ายแล้วคนที่จะผลักดันให้ทุกอย่างเกิดการเปลี่ยนแปลงคือพวกเรานี่ล่ะครับ
อย่าลืมช่วยกันแชร์ ส่งต่อเรื่องราวนี้ พลังอยู่ในมือคุณ จัดไปครับ!!!