รถไฟเข้าถึงได้ = เมืองเข้าถึงได้

ลองคิดดูนะครับ ถ้าสถานีรถไฟในเมืองของคุณยังมีแต่บันได ไม่มีลิฟต์ ไม่มีทางลาดสำหรับผู้ใช้รถเข็น หรือป้ายบอกทางที่อ่านยาก แล้วเมืองนั้นจะเรียกตัวเองว่าเป็นเมืองสำหรับทุกคนได้จริงหรือ? โดยเฉพาะญี่ปุ่น 🇯🇵 ที่เดินหน้านำหลัก Universal Design มาใช้กับระบบรางอย่างจริงจัง ตั้งแต่กระเบื้องนำทางสำหรับผู้พิการทางสายตา ขนาดประตูที่กว้างพอสำหรับรถเข็น จุดสูงของปุ่มกดที่เอื้อมถึงได้ทุกคน ไปจนถึงพื้นที่เฉพาะสำหรับผู้ใช้รถเข็นบนขบวนรถไฟ ทุกอย่างถูกออกแบบให้เป็นส่วนหนึ่งของระบบตั้งแต่แรก ไม่ใช่ของแถมที่ค่อยมาเพิ่มทีหลัง

และไม่ใช่แค่ญี่ปุ่นเท่านั้นที่ให้ความสำคัญ สหราชอาณาจักร 🇬🇧 ก็เผยแพร่แผนงาน Accessible Railways Roadmap ที่กำหนด 7 ด้านสำคัญไว้ชัดเจน ตั้งแต่การปรับปรุงสถานีและขบวนรถไฟ ความน่าเชื่อถือของบริการช่วยเหลือผู้โดยสาร ข้อมูลที่เข้าถึงได้สำหรับลูกค้า ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมของอุตสาหกรรมรถไฟทั้งหมด โดยแต่ละด้านมีหน่วยงานรับผิดชอบชัดเจน และต้องรายงานความคืบหน้าเป็นระยะ

สิ่งที่ญี่ปุ่นและสหราชอาณาจักรกำลังทำคือการพิสูจน์ว่าระบบรางที่เข้าถึงได้ไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป มันเกิดขึ้นได้จริง และมันวัดผลได้ เพราะเมื่อรถไฟทำงานสำหรับทุกคน เมืองทั้งเมืองก็จะทำงานสำหรับทุกคน การออกแบบที่รวมทุกคนไว้ตั้งแต่แรกไม่ใช่ภาระ แต่มันคือรากฐานของสังคมที่เท่าเทียม และการเดินทางที่ปลอดภัยและมีศักดิ์ศรีสำหรับผู้พิการทุกคน

ที่มา: Japan Railway Technical Review, UK Accessible Railways Roadmap